Vertalers-Blog 6: Toastmistress

Hier verschijnt sinds februari 2016 het weblogboek van Els Warmelink!
Els tolkt en vertaalt vanuit en naar het Engels. Maar zij doet nog zoveel meer…

aflevering 6 – De Toastmistress Club,
of: International Training in Communication

Eind jaren tachtig, begin jaren negentig was ik lid van een club in Assen die aangesloten was bij de internationale organisatie International Training in Communication (ITC). De naam van de organisatie was vroeger International Toastmistress Clubs geweest en de tegenwoordige naam is POWERtalk International. ITC is opgericht in de Verenigde Staten van Amerika, het hoofdkantoor is in Californië en er zijn tegenwoordig clubs in de VS, Groot-Brittannië, Australië, Canada, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika, Nederland, België, de Bahama’s, Griekenland, IJsland, Japan, Malawi, Mexico, Polen en Sri Lanka.

In die tijd was de Nederlandse maatschappij nog niet zo verengelst als nu en waren er veel minder mensen die vertrouwd waren met deze taal. Dat gold zeker voor vrouwen in Assen. Ik sloot me bij de club aan om me te oefenen in het spreken in het Engels.

Ook een paar mannen…
De meeste leden waren voormalige zogenaamde expats, dus vrouwen van mannen die voor hun werk bij grote internationale bedrijven in Engelstalige landen hadden gewerkt en daar vaak ook weer naar terugkeerden. Over het algemeen waren ze ouder dan ik. Later sloten zich ook een paar mannen aan.

Het oefenen in het spreken in het Engels werd onder meer gedaan door middel van het houden van toespraken, door discussies te voeren (Table Topics) en door elkaars toespraken op een zo goed mogelijke manier te evalueren. Als iemand pas bij de club was, was de eerste opdracht een Icebreaker te houden, dat was een toespraakje van 2 of 3 minuten. Dat lijkt weinig, maar als je niet gewend bent om in het openbaar te spreken, en ook nog in een andere taal dan je moedertaal, lijkt dat in het begin een eeuwigheid.

Taakje
Voor elke bijeenkomst kregen zoveel mogelijk leden een taak of taakje, die/dat ze vóór de bijeenkomst natuurlijk moesten voorbereiden. Elke keer was er ook iemand die een wat langere toespraak over een vooraf opgegeven onderwerp moest afleveren, ik geloof 10 minuten. Het was natuurlijk wel de bedoeling dat zo’n speech een beetje interessant was, dat je niet hakkelde, dat je een goed stemgebruik had, en dat er structuur in je speech zat. Net als een stukje tekst moet een toespraak een inleiding en een conclusie hebben (een kop en een staart) en is het interessant als je in het middenstuk een paar voorbeelden geeft.

De bestuurssamenstelling wisselde ook elk jaar, zodat alle leden – als ze dat wilden – ervaring met bestuurstaken konden opdoen. Er waren niet alleen een President, een Secretary en een Treasurer maar ook een Parliamentarian, die erop toezag dat de bijeenkomst volgens de door Headquarters opgestelde regels verliep.

AI-TIE-SIE
Toen later de computertechnologie overal verspreid werd, heb ik nog vaak moeite gehad de afkortingen ITC (ai-tie-sie) en ICT (ai-sie-tie; Informatie- en Communicatietechnologie) uit elkaar te houden. Gelukkig is men in Nederland na verloop van tijd in plaats van ICT ook, net als in de Engelstalige landen, IT (ai-tie) gaan zeggen, dus toen is voor mij dat probleem verdwenen. In die tijd was ik al uit Assen vertrokken en ik heb Sacha, Aly, Carla, Jeanne, Danielle, Gisela, Geke en al die anderen nooit meer gezien.

Reageren?

Els Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com

Hier kunt u een vertaler of tolk zoeken