Hier verschijnt sinds februari 2016 het BLOG van Els Warmelink!
Els tolkt en vertaalt vanuit en naar het Engels. Maar zij doet nog zoveel meer…
Aflevering 4 – Duurzaamheid
Een tijdje geleden hebben we zonnepanelen op ons platte dak laten leggen. Dat hebben we natuurlijk niet zomaar laten doen: ik interesseer me al heel lang voor milieuzaken. Ik heb er zelfs een opleiding in gevolgd, namelijk de MBA-opleiding Environmental Business Administration bij het Cartesius Instituut in Leeuwarden, een onderdeel van de Universiteit Twente.
Eigen energiecentrale!
Huisgenoot W. en ik zijn alleen niet altijd enthousiast over dezelfde dingen. Als ik eens een balletje opgooide over zonnepanelen, gaf hij nooit veel respons, en ik wilde een toch tamelijk grote uitgaaf als deze niet op mijn eigen houtje doordrukken. Maar toen wij een paar maand geleden een mailing in de bus kregen van een bedrijf in zonnepanelen, probeerde ik het nog maar eens, en zie: huisgenoot zei dat hij er niet tegen was. Als ik erachteraan wilde gaan, moest ik dat maar doen.
En dat deed ik dus! Wat is er nou mooier dan zelf, zonder moeite, de energie die je nodig hebt op te wekken? Waarschijnlijk gaat de zon de komende jaren alleen maar vaker schijnen.
Ik houd niet van verspilling. Dat geldt voor energie, maar bijvoorbeeld ook voor eten. Ik snap nooit dat mensen overgebleven eten zomaar weggooien. Het is toch gemakkelijk als je de volgende dag nog voedsel in de koelkast overhebt dat je weer kunt gebruiken, samen met iets wat je erbij maakt? Of dat je tussen de middag lekker iets warms kunt eten dat je zo uit de koelkast in de magnetron kunt zetten? Of dat je de restjes kunt gebruiken in een soepje of een sausje?
Bang voor dikke sokken?
Het lijkt wel of het zorgvuldig en duurzaam omgaan met dingen bij mij aangeboren is. Bij mijn tweelingzus is dat ook zo. Maar als ik soms naar het gedrag van mijn kinderen kijk, lijkt het wel alsof ze in een heel ander gezin zijn opgegroeid dan in dat van mij. Alsof ze nog nooit gezien hebben dat hun moeder restjes bewaarde, de achterkant van bedrukt papier gebruikte als kladpapier of om teksten op af te drukken, niet overdreven veel was- en schoonmaakmiddelen gebruikte, de verwarming niet overdreven hoog zette maar een trui, jasje, stola, poncho of dikke sokken aantrok, en de deuren dicht- en de lichten uitdeed in vertrekken waar niemand was.
Hoe vaak heb ik wel niet tegen mijn zoon Louis gezegd, die in de horeca werkt, dat het echt niet altijd nodig is om thuis etenswaren en limonades waarop staat “Ten minste houdbaar tot [datum]” meteen op die datum weg te gooien? Nee, hij wist het beter. En natuurlijk, als je een horecabedrijf hebt is het beter om het zekere voor het onzekere te nemen. In de horeca moet je schadeclaims zien te voorkomen, maar thuis is het een andere zaak. Daar kun je gerust op je zintuigen vertrouwen om te bepalen of etenswaren nog goed zijn. Met de vermelde houdbaarheidsdatum als leidraad.
Gelukkig verschijnen er de laatste tijd ook artikelen in kranten en op het internet waarin wetenschappers de doorgeslagen besmettingsvrees van veel jonge mensen met goede argumenten proberen weg te nemen. Het is toch te gek voor woorden dat In Nederland per jaar voor 2,5 miljard euro aan voedsel in de vuilniszak verdwijnt?
Naar Blog-deel 9Tolkervaringen bij de immigratiedienst
Naar Blog-deel 10 Het Stockske (Taal,1)
Naar Blog-deel 11 Tweelingen
Naar nog veel meer (ALLE) delen van Elsa’s Blog
Reageren?
Els Groenman-Warmelink
e.warmelink@gmail.com
—-
Hier kunt u een vertaler of tolk zoeken
—-
Zelf een stukje schrijven voor de website?
Lees hier o.a. handige tips voor zoekmachine-optimalisatie (SEO) en het verhogen van de leesbaarheid van je tekst:
Tussenkopjes, tussenkopjes, tussenkopjes – 42 Bis
De BLOG-academie – Kitty Kilian
Facebook voor beginners – Kitty Arends
